تبليغاتX
روزهای زندگی من - اورده اند که....
آورده‌اند که روزی میان یک ماده شتر و فرزندش گفت‌وگویی به شرح زیر صورت گرفت:
بچه شتر : مادر جون چند تا سوال برام پیش آمده . آیا می‌تونم ازت بپرسم ؟
شتر مادر : حتما عزیزم . چیزی ناراحتت کرده ؟
بچه شتر : چرا ما کوهان داریم ؟
شتر مادر : خب پسرم ، ما حیوانات صحرا هستیم . در کوهان آب و غذا ذخیره می‌کنیم تا در صحرا که چیزی پیدا نمی‌شه بتونیم دوام بیاریم .
بچه شتر : چرا پاهای ما دراز و کف پای ما گرده ؟
شتر مادر : پسرم . قاعدتا برای راه رفتن در صحرا داشتن این نوع دست و پا ضروریه .
بچه شتر : چرا مژه‌های بلند و ضخیم داریم ؟ بعضی وقت‌ها مژه‌ها جلوی دید من رو می‌گیرن .
شتر مادر : پسرم این مژه‌های بلند و ضخیم یک نوع پوشش حفاظتیه که چشم‌های ما رو در مقابل باد و شن‌های بیابون محافظت می‌کنه .
بچه شتر : فهمیدم . پس کوهان برای ذخیره کردن آبه برای زمانی که ما در بیابون هستیم ، پاهامون برای راه رفتن در بیابونه و مژه‌هامون هم برای محافظت چشم‌هامون در برابر باد و شن‌های بیابونه ...
شتر مادر : کاملا درسته .
بچه شتر : فقط یک سوال دیگه دارم ..
شتر مادر : بپرس عزیزم.
بچه شتر : پس ما توی این باغ وحش چه غلطی می‌کنیم ؟

.

.
نتیجه‌گیری:
مهارت‌ها ، علوم ، توانایی‌ها و تجارب فقط زمانی مثمر ثمر است که شما در جای‌گاه واقعی و درست خود باشید . پس همیشه از خود بپرسید الان شما در کجا قرار دارید؟



88/03/04 |
Blog Skin